Cmentarz więzienny założony w latach 80. XIX wieku zajmuje wschodnią parcelę będącą częścią nekropolii ewangelickiej. Obecnie znajduje się na nim plac zabaw sąsiedniego przedszkola. Teren cmentarza obsadzony jest drzewami morwowymi, które mają znaczenie symboliczne. W więzieniu prowadzono hodowlę jedwabnika żywiącego się liśćmi morwy białej. Nie zachowały się żadne groby. Nie wiadomo, ile więźniarek jest tu pochowanych. W latach 1941–1944 zmarło na tyfus ponad sto osadzonych. Instytut Pamięci Narodowej podejmował próby ustalenia pochówku więźniarek politycznych zmarłych w latach 1945–1956. Żadnych prac ekshumacyjnych nie podjęto. Harcerze z Zrzeszenia Piąta PL postawili w ewangelickiej części brzozowy krzyż upamiętniający uczestniczki Powstania Warszawskiego.

Do lat 70. zachował się grób jednej z więźniarek. Rodzina postawiła lastrykowy pomnik, który nie zachował się.