logo miasta - trzy kolorowe spichrze
Translate:

Kolejne estetyczne zmiany na Wilczaku




Trwa remont dachu wiekowej kamienicy przy ul. Nakielskiej 71. Wcześniej odnowiono elewacje sąsiednich budynków. Kolejne kamienice na Wilczaku zostaną przyłączone do miejskiej sieci ciepłowniczej.


Kamienica przy ul. Nakielskiej 71 powstała na planie czworokąta. Trzykondygnacyjny budynek pełni funkcję mieszkalną. Górna część frontowej elewacji zwieńczona jest trójkątnym szczytem. W jego oś wkomponowano balkony. Budynek nakryty jest wielospadowym dachem. W skrajnej części parteru ulokowano wejście z zachowaną oryginalną stolarką.

Charakterystycznym elementem budynku jest niewielki wykusz na wysokości piętra od strony północno-zachodniej. Front budynku zdobią płyciny wypełnione geometrycznymi wzorami oraz gzymsy. Trwa remont dachu, który umożliwi późniejszą realizację kolejnych etapów odnowy budynku. Wcześniej odnowione zostały elewacje sąsiednich budynków z numerami 69 i 75.

W tej części Wilczaka do kolejnych inwestycji przygotowuje się również ADM. Spółka zleca m.in. przygotowanie dokumentacji na podłączenie do miejskiej sieci ciepłowniczej budynków z numerami 25 i 51. W ostatnich latach przeprowadzono w nich konserwatorskie prace przy odnowie elewacji.

Przy ul. Nakielskiej trwa również zmiana funkcji dawnego terenu przemysłowego po dawnej fabryce obrabiarek. Teren wypełniają budynki mieszkalne. W kolejnych etapach projektu uwzględniono rewitalizację zabytkowych zabudowań u zbiegu ulicy Nakielskiej i Stawowej.

Historia ulicy w pigułce

Ulica Nakielska stanowi stary trakt łączący Bydgoszcz z Nakłem nad Notecią i osadami położonymi na zachód od miasta, po południowej stronie doliny bydgosko-nakielskiej. W 1872 r. nad ulicą wybudowano wiadukt linii kolejowej do Inowrocławia. Pod koniec XIX w. ulica była wybrukowana, a na wschodnim odcinku otoczona pierzejami kamienic, w tym czasie powstała też fabryka obrabiarek do drewna z charakterystycznym budynkiem biurowym w neobarokowym stylu tzw. willa Carla Blumwego, pierwszego właściciela fabryki. W 1901 ułożono torowisko tramwajowe (do ul. Wrzesińskiej). W latach 1904-06 zbudowano neogotycką ewangelicką świątynię, obecny kościół Miłosierdzia Bożego.  Początkowo tylko wschodni skrawek ulicy w dzisiejszym przebiegu pozostawał w granicach administracyjnych miasta Bydgoszczy – do ul. Miedza. W 1973 roku po zasypaniu części Starego Kanału Bydgoskiego powstała łącznica od ronda Grunwaldzkiego do ul. Wrocławskiej.

Estetyczna Bydgoszcz

W ostatnich latach w celu rewitalizacji aktywne działania prowadzi również miasto. Są to nie tylko dotacje konserwatorskie, ale także nakazy remontów, zwolnienia z opłat za zajęcie pasa drogowego pod kawiarnie, konkursy, przebudowy ulic, chodników i mostów. Przy prezydencie działa też Rada ds. Estetyki, która opiniuje kluczowe projekty i proponuje szereg rozwiązań. Działania i skuteczne interwencje podejmuje również plastyk miasta. Rewitalizację ułatwiają miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego. Wspólnie z mieszkańcami wybraliśmy też wariant docelowej  przebudowy ulicy. Zakłada on między innymi zachowanie wszystkich istniejących pierzei oraz stworzenie tram-buspasów z przystankami wiedeńskimi.