logo miasta - trzy kolorowe spichrze

50-lecie klubu seniora "Złota Jesień"



Początki ruchu na rzecz seniorów na terenie Bydgoszczy sięgają lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Inicjatywy skierowane do ludzi „złotego wieku” pojawiały się wówczas między innymi na łamach lokalnej prasy. Były to np. koncerty organizowane w Filharmonii Pomorskiej im. Ignacego Jana Paderewskiego. W tym czasie zaczęły również powstawać pierwsze kluby seniora. Pod koniec lat sześćdziesiątych na terenie byłego województwa bydgoskiego działało ich w sumie niemal pięćdziesiąt.

W grupie tej znajdował się między innymi klub seniora działający przy Wojewódzkim Domu Kultury w Bydgoszczy (obecnie KPCK). Klub Seniora „Złota Jesień” obchodzi w tym roku pięćdziesiąte urodziny.

Jest to jedno z najstarszych stowarzyszeń ludzi „trzeciego wieku” działających w naszym regionie. Historia klubu sięga 1968 roku. Zgodnie z zachowanymi źródłami rozpoczął on swoją działalność siódmego listopada. Klub od początku był bezpośrednio związany z Wojewódzkim Domem Kultury w Bydgoszczy. Ze strony wspomnianej instytucji organizowali go Leon Kowalski oraz Tytus Frelichowski. Przy tworzeniu klubu współpracowali oni z Polskim Komitetem Pomocy Społecznej oraz Polskim Związkiem Emerytów, Rencistów i Inwalidów. Założycielami stowarzyszenia byli trzej seniorzy, panowie Pieczyński, Sznurowski oraz Moskwa. Pierwszym przewodniczącym klubu został Jan Kotecki. Oprócz niego w zarządzie znalazły się również Helena Rzaniak jako zastępca oraz Gertruda Orkiszewska pełniąca funkcję sekretarza. W skład klubu wchodziło wówczas pięćdziesiąt osób. Z czasem ich liczba znacząco wzrosła.

Od początku swojej działalności Klub Seniora „Złota Jesień” aktywnie włączył się w inicjatywy na rzecz ludzi „Trzeciego Wieku” organizowane przez Wojewódzki Dom Kultury. Jedną z nich był między innymi organizowany do dzisiaj cykliczny konkurs pn. „Laur seniora”. Oprócz tego klub we współpracy z WDK organizował również spotkania z lekarzami.

Początki ruchu na rzecz seniorów na terenie Bydgoszczy sięgają lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Inicjatywy skierowane do ludzi „złotego wieku” pojawiały się wówczas między innymi na łamach lokalnej prasy. Były to np. koncerty organizowane w Filharmonii Pomorskiej im. Ignacego Jana Paderewskiego. W tym czasie zaczęły również powstawać pierwsze kluby seniora. Pod koniec lat sześćdziesiątych na terenie byłego województwa bydgoskiego działało ich w sumie niemal pięćdziesiąt. W grupie tej znajdował się między innymi klub seniora działający przy Wojewódzkim Domu Kultury w Bydgoszczy (obecnie KPCK). Klub Seniora „Złota Jesień” obchodzi w tym roku pięćdziesiąte urodziny.

Jest to jedno z najstarszych stowarzyszeń ludzi „trzeciego wieku” działających w naszym regionie. Historia klubu sięga 1968 roku. Zgodnie z zachowanymi źródłami rozpoczął on swoją działalność siódmego listopada. Klub od początku był bezpośrednio związany z Wojewódzkim Domem Kultury w Bydgoszczy. Ze strony wspomnianej instytucji organizowali go Leon Kowalski oraz Tytus Frelichowski. Przy tworzeniu klubu współpracowali oni z Polskim Komitetem Pomocy Społecznej oraz Polskim Związkiem Emerytów, Rencistów i Inwalidów. Założycielami stowarzyszenia byli trzej seniorzy, panowie Pieczyński, Sznurowski oraz Moskwa. Pierwszym przewodniczącym klubu został Jan Kotecki. Oprócz niego w zarządzie znalazły się również Helena Rzaniak jako zastępca oraz Gertruda Orkiszewska pełniąca funkcję sekretarza. W skład klubu wchodziło wówczas pięćdziesiąt osób. Z czasem ich liczba znacząco wzrosła.

Początkowo członkowie klubu spotykali się raz w tygodniu. Na początku lat siedemdziesiątych były to czwartkowe popołudnia. Spotkania organizowano w salach Wojewódzkiego Domu Kultury w godz. od 16:00 do 20:00. Często urozmaicano je występami amatorskich zespołów teatralnych i instrumentalnych, nauką śpiewu, potańcówkami czy też prelekcjami. Czasami spotkania były poprzedzone zebraniami Rady Społecznej.

Od początku swojej działalności Klub Seniora „Złota Jesień” aktywnie włączył się w inicjatywy na rzecz ludzi „Trzeciego Wieku” organizowane przez Wojewódzki Dom Kultury. Jedną z nich był między innymi organizowany do dzisiaj cykliczny konkurs pn. „Laur seniora”. Oprócz tego klub we współpracy z WDK organizował również spotkania z lekarzami.

Oprócz tego seniorzy wspólnie zwiedzali Bydgoszcz oraz wyjeżdżali na wycieczki poza miasto. Dla przykładu na początku 1972 roku planowano wybrać się między innymi do Gdańska oraz Ciechocinka. W tym czasie przy klubie działał już nieznany z nazwy zespól muzyczny. Liczył on dwadzieścia osób. Problemem seniorów był brak stałego dyrygenta. W 1972 roku instruktorem przy zespole został Paweł Hypszera. Członkowie zespołu potkali się wówczas raz w tygodniu na dwugodzinne próby.

W 1977 roku zmarł dotychczasowy przewodniczący klubu Jan Kotecki. Na jego miejsce została wówczas wybrana Marta Nitkowska. Sprawowała ona tę funkcję do 1981 roku. W organizowanych co rok wyborach brało wówczas udział średnio nieco ponad pięćdziesiąt osób. W skład Rady Klubu wchodziło od siedmiu do dwunastu członków. Komisję Rewizyjną tworzyły z kolei zespół złożony z trzech członków. W ramach Klubu działała w tym czasie sekcja kulturalno-oświatowa oraz sekcja charytatywna. Zadaniem pierwszej była organizacja wydarzeń kulturalnych oraz prelekcji. Zadaniem drugiej z wymienionych było z kolei odwiedzanie chorych członków klubu.

W 1981 roku przewodniczącym klubu został Andrzej Kwiatkowski. Po nim funkcję tę ponownie objęła Marta Nitecka. W tym czasie niezwykle aktywny pozostawał klubowy zespól wokalny. Koncertował on nie tylko w Bydgoszczy i województwie bydgoskim. Występował również w Białymstoku, Wałbrzychu oraz na Dolnym Śląsku. W 1983 roku zespół wystąpił ze swoim jubileuszowym dwusetnym koncertem. Jego instruktorem był wówczas nauczyciel Wacław Smaruja. Po nim funkcję tę przejął Stanisław Szymczak.

W połowie lat osiemdziesiątych klub działający przy Wojewódzkim Ośrodku Kultury w Bydgoszczy liczył 118 członków. Spotkania odbywały się wówczas w poniedziałki. Do 1996 roku klub seniora przy WOKu pełnił funkcję dzisiejszego Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Co roku organizowano uroczysta inaugurację roku kulturalno-oświatowego. W jego ramach klub przygotowywał wykłady oraz prelekcje. Trwały one zazwyczaj około 45 minut. Przy ich przygotowaniu członkowie klubu otrzymywali pomoc merytoryczną oraz techniczną ze strony WOKu. W letnie niedziele seniorzy organizowali z kolei tzw. „Spotkania pod kasztanami”. Były to zabawy muzyczne w ogrodzie Wojewódzkiego Ośrodka Kultury. Potańcówki odbywały się również w czasie karnawału. Stałym elementem działalności klubu były także tradycyjne spotkania towarzyskie przy herbacie. Ponadto seniorzy włączali się również w organizację imprez okolicznościowych np. z okazji Dnia Kobiet. W omawianym czasie dużą popularnością cieszyły się ciągle wycieczki turystyczno-krajoznawcze. Pochłaniały one znaczną część klubowego budżetu.

Z czasem liczba wyjazdów musiała zostać ograniczona ze względu na nie dobory paliwa. Istotnym elementem działalności seniorów przy Wojewódzkim Ośrodku Kultury były również warsztaty. W tym czasie klub prowadził zajęcia koła haftu oraz kurs tkactwa.

Na początku drugiej połowy lat osiemdziesiątych seniorzy zorganizowali także Kabaret Literacki. Za jego próby odpowiedzialne były kierownik sekcji teatru Renata Rybacka i pracująca do dziś, Grażyna Piasecka (Dział Metodyczny Klubów Seniora). Skład kabaretu rekrutował się spośród członkiń chóru „Wokalistki”. Pierwszy scenariusz dla kabaretu napisał nauczyciel wychowania technicznego z III Liceum Ogólnokształcącego w Bydgoszczy i późniejszy wojewódzki kurator oświaty Januariusz Stodolny.

Kierownikiem muzycznym i akompaniatorem kabaretu był początkowo pan Szymański. Później zespół prowadził samodzielnie Henryk Bochniak. W chwili powstania był to kabaret literacki o formie estradowej. Po Marcie Nitkowskiej przewodniczącą klubu została Stefania Kurcz. Następnie funkcję tę przejął, zmarły w 2012 roku, Benedykt Gwiazdowski. Był on przewodniczącym przez dwie dekady. Oprócz niego w zarządzie klubu funkcje sekretarzy i skarbników długie lata pełniły Marcelina Strzelecka (zrezygnowała ze względów zdrowotnych) i Maria Kowalkowska. W czasie urzędowania Benedykta Gwiazdowskiego, w drugiej połowie lat dziewięćdziesiątych klub seniora działający przy Wojewódzkim Ośrodku Kultury przybrał nazwę „Złota Jesień”. Niedługo potem rozwiązano istniejący w ramach klubu chór „Wokalistki”. Po Benedykcie Gwiazdowskim funkcję przewodniczącego Klubu Seniora „Złota Jesień” pełniła Janina Kurdynowska. W tym czasie w skład zarządu wchodzili również: Krystyna Chylewska (zastępca), Jerzy Beltrowski (sekretarz) oraz Halina Babecka (skarbnik). W omawianym  czasie lukę po rozwiązanym chórze „Wokalistki” wypełnił zespół wokalny „Tercja”. Śpiewa on znane utwory polskich wokalistów między innymi Seweryna Krajewskiego, Ryszarda Rynkowskiego, oraz Zespołu „Filipinki”. Zespół występuje na przeglądach, festiwalach, imprezach okolicznościowych, uświetnia swoimi występami wieczorki klubowe śpiewając muzykę popularną. Grupa była wielokrotnie nominowana do Ogólnopolskiego Przeglądu Artystycznego Ruchu Seniorów „ARS”. W swoim repertuarze posiada także kolędy, pastorałki, pieśni patriotyczne.

Drugim istniejącym do dziś zespołem wokalnym funkcjonującym w ramach klubu seniora „Złota Jesień” jest „Niespodzianka”. Zespół ten został założony w 2006 roku z inicjatywy ówczesnej przewodniczącej klubu Janiny Kurdynowskiej. Występujący w nim seniorzy prezentują utwory biesiadne. Jest to jest zespół mieszany. Obie opisane grupy uświetniają swoimi występami uroczystości klubowe, występują w Domach Pomocy Społecznej, Domach Dziennego Pobytu, biorą udział w konkursach oraz wymieniają się doświadczeniami z zaprzyjaźnionymi klubami seniora z terenu województwa kujawsko-pomorskiego.

Dziś „Złota Jesień” to nie tylko zespoły wokalne. W skład zarządu klubu wchodzą obecnie przewodnicząca Teresa Macioszek, zastępca Krystyna Chylewska, sekretarz Jerzy Beltrowski oraz skarbnik Halina Babecka.

„Złota Jesień” zajmuje się wolontariatem, organizuje również wczasy rehabilitacyjne i wycieczki nad morze. Nasz sezon turystyczny rozpoczynają co roku wyjazdem do sanktuariów maryjnych w Licheniu lub Górce Klasztornej. Angażują się w liczne akcje społeczne, chętnie uczestniczą w wydarzeniach kulturalnych i chętnie je organizują przy wsparciu pracowników merytorycznych Kujawsko-Pomorskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy. Często wyjeżdżają także do zaprzyjaźnionych klubów seniora, między innymi do Cekcyna, Barcina czy Solca Kujawskiego. Są grupą ponad stu osób złotego wieku, którzy zawsze chętnie będą rozwijać swoje pasje oraz służyć pomocą innym ludziom.

Źródło: Opracowanie przygotował na podstawie tekstów archiwalnych Pracowni Integracji Międzypokoleniowej Kujawsko-Pomorskiego Centrum Kultury w Bydgoszczy Krystian Strauss z Pracowni Dziedzictwa Kulturowego KPCK.